Volgende activiteiten

No events

Login Formulier

Inloggen voor ledeninformatie

Op vrijdag 22 maart heeft het Sint Dionysiusgilde haar wintercompetitie kruisboog 10 meter en buks op de buksbaan succesvol afgesloten in gemeenschapshuis d'n Toomp. Vele gezellige schietavonden gingen er aan vooraf met een kleine maar enthousiaste groep schutters. Het gilde is er voor iedereen en daarom worden de schutters ingedeeld in diverse klassen zodat ze met schutters van hetzelfde niveau in eenzelfde klasse schieten. Hieronder de uitslagen.

Klasse A kruisboog 10 meter:
1. Jos Graat 1401 punten.
2. Toon Graat 1395 punten.
3. Henk Frenken 1357 punten.

Klasse B kruisboog 10 meter:
1. Samantha van Uijtert 543 punten - competitie niet volgemaakt.

Klasse C kruisboog 10 meter:
1. Anneke van Haare 1238 punten.

Jeugdklasse kruisboog 10 meter:
1. Martijn Graat 1388 punten.
2. Sanne Graat 1374 punten.

Buksschieten op de buksbaan:
1. Wim Roosengarten 1550 punten.
2. Sanne Graat 1399 punten.
3. Martijn Graat 1374 punten.
4. Ineke Roosengarten 1339 punten.
5. Jos Graat 1317 punten.

Hieronder de prijswinnaars met hun levensmiddelenpakketten. De schutters ga nu beginnen met het buitenseizoen. Zij zijn dan te vinden op schietterrein De Maasarm en voor de geweerschutters op de diverse bekerconcoursen van de geweerschutterskring Noord-Limburg.

 

 

Op zondag 20 januari jl. schoten de kruisboogschutters om het kruisboog kampioenschap 2019 van het Sint Dionysiusgilde. Met acht deelnemers werd een mooie wedstrijd gehouden in gemeenschapshuis d'n Toomp. Kruisboog kampioen 2019 werd Jos Graat die daarmee de titel overnam van Henk Frenken. Hieronder de uitslag en de foto's.

Jos Graat 373 punten
 Martijn Graat 371 punten 
Sanne Graat  368 punten 
Wim Roosengarten  367 punten 
Henk Frenken  367 punten 
Samantha van Uijtert  343 punten 
Anneke van Haare  342 punten 
Theo van Haare  328 punten 

 

Na een toespraak van Ineke en geproost te hebben op het komende jaar zijn de volgende personen gehuldigd/ in het zonnetje gezet.

Van links naar rechts: Ferry Gerrits: voor de vele jaren die Ferry bestuurslid was. Hij ontving een beeldje. Ferry is helaas gestopt bij het gilde. Daniëlla en Jos Graat: Jos is gehuldigd voor zijn 25-jarig lidmaatschap. Jos is een gewaardeerd lid die vooral een grote passie heeft voor het kruisboogschieten. Jos ontving eveneens een beeldje. Daniëlla kreeg een bloemetje aangeboden. Martijn Graat kreeg een schildje aangeboden vanwege het feit dat hij afgelopen jaar weer de gemeentejeugdkoning is geworden. Sanne Graat werd nog een keer in het zonnetje gezet. Zij was afgelopen jaar voor de 2e keer achter elkaar onze jeugdkoningin en kreeg nog een kleine attentie en dan nog Tobias Wolters die eveneens voor de 2e keer achter elkaar onze koning werd. Tobias kreeg ook een beeldje aangeboden. Na deze formaliteiten was er nog een gezellig samenzijn waar vooral de oudere leden heel gezellig hebben zitten babbelen. Zelfs dhr. Cor Gerrits was vanuit Nieuw-Bergen gekomen.

Op maandagavond 1 oktober jl. ontvingen de gildebroeders en -zusters van het Sint Dionysiusgilde het droeve bericht dat erelid Jan Hermsen op 80-jarige leeftijd plotseling was overleden. Op vrijdag 5 oktober 2018 om 10:30 uur nemen we met gilde-eer afscheid van ons dierbare lid die voor zijn enorme verdiensten voor ons gilde terecht midden jaren '80 van de vorige eeuw tot erelid is benoemd. Jan was een geboren en getogen Heijenaar en tot op hoge leeftijd nog altijd zeer actief in de gemeenschap van Heijen.

 

Jan Hermsen spande zich vorig jaar bij de installatie van het nieuwe koningspaar nog in als vendelier.

Jan begon als jonge jongen van 14 bij het Sint Dionysiusgilde en vormde samen met zijn boezemvrienden Piet Rutten, Toon Vinck, Hein Martens en Jac van Dijck de eerste vendelgroep van het Sint Dionysiusgilde. Het was toen begin jaren '50 en het gilde werd weer nieuw leven ingeblazen na de Tweede Wereldoorlog. De vendeliers konden toen niet vermoeden dat zij meer dan 35 jaar lang de vendelgroep van het Sint Dionysiusgilde zouden vormen waarbij de groep tot legendarisch niveau steeg op de gildedagen. De prijzenkast van het gilde hangt nu nog vol met prijzenschilden van de vendelgroep uit de jaren '60 en '70 van de vorige eeuw en Jan was altijd de hoofdvendelier die de vendelgroep aanvoerde. Tot enkele jaren geleden heeft Jan Hermsen veel nieuwe vendeliers les gegeven in het klassiek vendelen en het gilde deed nooit tevergeefs een beroep op Jan.

Jan's belangrijkste verdiensten voor het gilde liggen in de jaren '60 en '70 van de vorige eeuw. Als pasgetrouwde man nam hij met verve het secretariaat van de gilde over van zijn vader Wim Hermsen toen die plotseling overleed. Het gilde was in voorbereiding van de eerste na-oorlogse gildedag in Heijen in 1961 en Jan zorgde ervoor dat alles tot in de puntjes geregeld was. Jan studeerde toentertijd aan de HAS in Den Bosch en kwam in het weekend met zijn brommer op en neer naar Heijen om zaken te regelen voor het gilde. Intussen wist Jan ook verschillende zilversmeden te vinden in Den Bosch en zo kwam het dat Jan wekelijks met een zak vol zilveren schilden vanuit Den Bosch naar Heijen kwam om het prijzenzilver voor de gildedag te regelen. Jan bracht ook structuur in het bestuur van het gilde door het invoeren van een kasboek en notulenboek waarin alle notulen van jaar- en bestuursvergaderingen werden vastgelegd. Jan deed dit naast zijn drukke baan als uitbater van café/zaal Hermsen dat hij inmiddels van zijn ouders had overgenomen. Zijn moeder Dien is nog lange tijd aanwezig geweest in het café dat Jan samen met zijn vrouw Mia voor meer dan 30 jaar heeft gerund. Café/zaal Hermsen was altijd het gildehuis van het Sint Dionysiusgilde waar altijd ruimte was voor tromrepetities, buksschieten in de vastentijd en teerdagen. Vanwege zijn drukke werkzaamheden als kroegbaas heeft Jan moeten besluiten om midden jaren '70 terug te treden als bestuurslid en heeft hij het secretariaat overgedragen aan wijlen Cor Maas.

Doordat er in Heijen steeds meer woonhuizen werden gebouwd, moesten de schietbomen van het gilde verhuizen van de appelboogerd van café/zaal Hermsen (de plaats waar Jan en Mia hun nieuwe woning hebben gebouwd) naar het Slangenrad nabij de toenmalige sportvelden (nu industrieterrein Hoogveld). Mede door zijn goede contacten met de gemeente Bergen heeft Jan er voor gezorgd dat het gilde veilig en op korte afstand van de kern van Heijen haar traditioneel Brabants schieten op de wippen kon voortzetten. Nog geruime tijd is Jan wapenmeester en beheerder van de gildewapens geweest die opgeslagen stonden in café/zaal Hermsen.

Ondanks zijn drukke werkzaamheden en later zijn hartaandoening is Jan zich altijd blijven inzetten voor het gilde. Voor de gildefeesten in 2002 was Jan voorzitter van de horecacommissie en zorgde hij voor veel vrijwilligers achter tapkranen en buffet. Hij genoot zienderogen van het succes van de gildefeesten en herinneringen aan 1961 kwamen weer boven. Het was een plezier om met Jan te mogen samenwerken. Tijdens de gildefeesten 2002 hebben we Jan, samen met 7 andere jubilarissen, nog gehuldigd voor zijn 50 jarig gildebroederschap van ons gilde.

We bewaren goede herinneringen aan de laatste huldiging van onze langst dienende gildebroeders tijdens de nieuwjaarsreceptie van 2017 toen zij allen 65 jaar gildebroeder van ons gilde waren. Jan was de aanjager dat alle jubilarissen nog een keer bij elkaar zouden komen en gelukkig hebben we dat toen in alle gezelligheid en broederschap goed gevierd. We zullen gildebroeder Jan Hermsen nooit vergeten. Zijn tomeloze inzet en zijn grote gildehart, met de paplepel ingegeven, is hopelijk een voorbeeld een nieuwe generatie gildebroeders en -zusters die de tradities van het gilde, aangepast aan de tijd, zullen voortzetten. Op vrijdag 5 oktober zullen we met z'n allen op gepaste wijze afscheid nemen door Jan Hermsen een laatste gildegroet te brengen! We wensen zijn zoon Tom en schoondochter Pien, Jan's kleinkinderen en naaste familie ontzettend veel sterkte met het verwerken van dit enorme verlies.

 

 

 

 

 

 

Op dinsdagochtend 31 juli ontvingen de gildebroeders en -zusters van het Sint Dionysiusgilde het droeve bericht dat gildebroeder Gerrits Broeks op 84 jarige leeftijd was overleden. We wisten dat Gerrit ernstig ziek was en dat zijn overlijden nabij was, maar de schok van zijn snelle heengaan komt hard aan bij het Heijense gilde. Op dinsdag 7 augustus om 10:30 uur zullen alle gildebroeders en -zusters van het Heijense gilde tezamen met gildebroeders en -zusters van andere schuttersgilden in de plaatselijke H. Doinisiuskerk Gerrit en zijn familie een laatste eer bewijzen door hem met gilde-eer te begeleiden naar zijn laatste rustplaats.

Gerrit Broeks was dolgelukkig toen hij in 2010 gemeentelijk koning werd.

Gerrit kwam na zijn pensionering in 1995 bij het Sint Dionysiusgilde en zette zich als geboren en getogen Heijenaar met veel energie in voor het bloeien en groeien van het gilde. Als er iets te doen was met het gilde, was Gerrit present en ook bij de diverse acties om de kas te vullen was Gerrit van de partij. Zo heeft hij een enorme bijdrage geleverd aan de rommelmarkt door als verse kracht op 2e Paasdag 's middags mee te helpen de manege De Kleine Hoef te ontruimen. Daarnaast heeft hij vele jaren donateurskaarten bij hem in de buurt verkocht. Gerrit was een graag geziene gildebroeder, was altijd vrolijk en kraakte op jaarvergadering een positief kritisch noot. Het mag niet onvermeld blijven dat Gerrit al veel bestuurservaring had opgedaan bij V.V. Heijen, een voetbalclub die hij door dik en dun steunde. Het hoogtepunt voor Gerrit bij het gilde was het gemeentekoningschap in 2010. Alle gemeentelijke schuttersgilden schoten per toerbeurt op één en dezelfde vogel, maar in dat jaar was de vogel gemaakt van taai hout en duurde het ontzettend lang voordat er maar enige beweging in kwam. Die avond rond 20:00 uur stond er nog een behoorlijk blok hout op de spil toen Gerrit zich meldde onder de schietboom. Door de invallende duisternis kon Gerrit nauwelijks iets zien in de donkere kogelvanger en daarom besloot hij er maar lukraak op te schieten. Dat jaar heeft Gerrit Broeks met verve het gemeentelijk koningschild bij elke activiteit gedragen en het was altijd keurig gepoetst. De laatste jaren moest Gerrit het rustiger aan doen, omdat zijn gezondheid hem in de steek liet en hij geen lange optochten meer kon lopen. Toch was Gerrit altijd van de partij als een gildebroeder of -zusters van andere schuttersgilden met gilde-eer werd begraven om namens het Sint Dionysiusgilde de begrafenis mede op te luisteren. Nu is het de beurt aan alle gildebroeders en -zusters van het Sint Dionysiusgilde en collega schuttersgilden om Gerrit en zijn familie een laatste gildegroet te brengen. We wensen zijn vrouw Ciska, kinderen en kleinkinderen veel sterkte bij het verwerken van dit verlies.